یکشنبه, ۶ خرداد, ۱۳۹۸

سلام دوستای گل آفرین
خداروشکر شما اون روزا رو ندیدین، حتی شاید خیلی از پدر و مادراتون هم اون روزها رو یادشون نیاد…
38 سال قبل، یه روزی مثل دیروز، بیشتر بچه های این کشور، داشتن خودشون رو آماده میکردن که فرداش برن مدرسه.
خیلی ها تو بازار داشتن کیف و دفتر و مداد میخریدن، خیلی از مادرا داشتن آستین روپوش مدرسه بچه ها رو کوتاه میکردن، یه سری داشتن کیف و لباساشون رو میشستن که برای فردا که میرن مدرسه تمیز باشه…
خلاصه که همه به شدت مشغول بودن، که یهو بچه های خرمشهر و اهواز و آبادان و بوشهر و … صدای حمله هوایی شنیدن، بمباران شد، حمله شد، جنگ شد…
جنگی که هشت سال طول کشید. جنگی که یه عالمه شهید داد، یه عالمه جانباز، یه عالمه اسیر…
تعداد زیادی زن و کودک توی این جنگ شهید شدن. همون بچه هایی که فارغ از همه جا داشتن برای مدرسه رفتن آماده میشدن، خیلی هاشون شهید شدن. خیلی هاشون به جای مداد، اسلحه دست گرفتن و رفتن به جنگ دشمن!
و حالا دیروز، درست 38 سال بعد اون اتفاق تلخ، باز یه عده آدم سنگدل و بیرحم، تو رژه به سربازا و مردم تیراندازی کردن.
باز امروز قرار بود بچه های اهواز برن مدرسه!
به این دسته آدما چی باید گفت؟ به کسی که به بچه ها شلیک میکنه چی باید گفت؟ مگه اونا نمیدونن که بچه ها پاکن و معصوم، مگه نمیدونن بیگناه تر از بچه ها تو دنیا نیست؟!
دوستای نازنین آفرین، این روزها رو فراموش نکنید، در مورد روزای جنگ کتاب بخونید، فیلم ببینید.
بذارید همیشه یادتون باشه برای امنیت و سربلندی کشور عزیزمون خون های زیادی ریخته شده.

زنده باد ایران

زنده باد اهواز

برچسب ها: , , ,

مطالب مرتبط

0 نظرات

ارسال نظر