یکشنبه, ۶ خرداد, ۱۳۹۸

تا حالا شده با یه آفرین که از معلم میشنوی قند تو دلت آب بشه…

وقتی یه دیکته خوب مینویسی، یه مساله سخت ریاضی رو حل میکنی، یا جواب یه سوال مهم علوم رو میدی و معلم با صدای بلند بهت میگه آفرین، دختر باهوش، پسر سخت کوش…

ما که بچه بودیم، هر وقت معلم خیلی از کارمون راضی بود، بهمون کارت میداد.

کارت آفرین، کارت صد آفرین و از همه بالاتر هم که کارت هزار و سیصد آفرین!

 

 

 

 

 

 

کارت ها رنگی رنگی و قشنگ بودن. عکس گل و پرنده داشتن. بعضی هاشون عکس شمع روشن داشتن!

ما همه رو مرتب توی یه دفتر میچسبوندیم، به امید اینکه مثلا بشه ده تا و از معلم جایزه بگیریم.

بماند که هیچوقت کارتهامون به اندازه گرفتن جایزه نشد ولی هیچوقت هم از لذت گرفتن کارت برامون کم نشد.

بیشتر ما هنوز اون دفتر کارتها رو داریم و مثل یه گنج ازش مراقبت میکنیم.

ما شادی اون روزهامون رو مدیون یه هنرمند بزرگ هستیم. کسی که برای اولین بار این کارت ها رو نقاشی کرد، رنگ کرد، خلق کرد و به ما هدیه کرد.

صادق صندوقی! بله، این اسم خالق کارت های صدآفرین و خیلی نقاشیهای مهم دیگه است.

 

 

 

 

 

 

 

 

توی کتابهای درسی، کتابهای داستان و رمان و خیلی جاهای دیگه ردپای نقاشیهای زیبا و چشم نواز و خاطره انگیزش رو میبینیم…

اسم خانه ی فرهنگ و هنر آفرین و اسم جایزه صد آفرین به افتخار این هنرمند بزرگ انتخاب شده.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

یادش گرامی باد.

برچسب ها: , ,

مطالب مرتبط

0 نظرات

ارسال نظر